Mide, gıdaları sindirmek için asit salgılar. Mide içeriğinin yemek borusuna geri kaçmasını engelleyen özel kapakçık sistemleri bulunur. Mide ile yemek borusu arasındaki alt özofagus sfinkteri (AÖS) düzgün çalışmadığında, midenin asidik içeriği yemek borusuna geri kaçar. Bu duruma Gastroözofageal Reflü (GÖR) denir. Eğer yemek borusu ile boğaz arasındaki üst özofagus sfinkteri (ÜÖS) de işlevini yitirirse, mide içeriği –asit ve bazen safra dahil– çok daha hassas olan boğaza, gırtlağa ve ses tellerine ulaşabilir. Bu durum, Laringofaringeal Reflü (LFR) veya halk arasında 'boğaz reflüsü' olarak bilinir. LFR, yaygın mide reflüsünden (GÖR) farklıdır; LFR genellikle gün içinde ve ayakta pozisyonda daha belirgin iken, GÖR yatarken daha sık ve rahatsız edicidir. LFR'nin gelişiminde gırtlak ve yutak dokularının aşırı hassasiyeti, belirli sinirsel refleksler ve yemek borusu motilitesi önemli rol oynar. Reflüye bağlı ses sorunları, asidin doğrudan tahriş edici etkisiyle veya boğaz, gırtlak ve boyun kaslarının aside karşı refleks olarak kasılması ve gerilmesiyle ortaya çıkabilir.