Prenatal tarama testleri, kesin tanı araçları değildir. Bu testlerin amacı, fetüste belirli durumların varlığına dair yüksek veya düşük risk faktörlerini belirlemektir. Tarama testleri, bir hastalığın kesin olarak var olup olmadığını göstermez; yalnızca risk seviyesini ortaya koyar. Dolayısıyla, yüksek riskli bir tarama sonucu bebeğin hasta olduğu anlamına gelmediği gibi, düşük riskli bir sonuç da hastalığın tamamen dışlandığı anlamına gelmez. Geleneksel ikili, üçlü ve dörtlü tarama testleri, Down sendromunun ortalama %80-90'ını saptayabilir ve yaklaşık %15'ini gözden kaçırabilir. Bu testler, farklı protokollerle birleştirildiğinde saptama oranı %90-95'e kadar artırılabilir. Hücre dışı DNA (Fetal DNA) testi ise Down sendromunun yaklaşık %99'unu saptayabilen, oldukça güvenilir bir tarama yöntemidir.