Diyabetik nefropati (diyabetik böbrek hastalığı) tanısı, diyabet yönetimi sırasında yapılan rutin tarama testleriyle konulur. Tip 1 diyabet teşhisi konulan bireylerde tanıdan beş yıl sonra diyabetik nefropati taramalarına başlanması önerilirken, Tip 2 diyabet tanısı alan hastalarda bu taramalar teşhisle birlikte derhal başlatılmalıdır. Teşhis için kullanılan temel rutin tarama testleri şunlardır:

İdrar Albümin Testi: Normalde böbrekler albümini süzmez. İdrarda yüksek miktarda albümin (24 saatlik idrarda > 300 mg) bulunması, böbrek fonksiyonunda bozukluğa işaret eder.

Albümin/Kreatinin Oranı Testi (AKO): Kreatinin, sağlıklı böbrekler tarafından kandan süzülen bir atık üründür. İdrarda albümin/kreatinin oranının yüksek olması (≥ 30 mg/gr), böbrek fonksiyonu hakkında önemli bilgi sağlar.

Glomerüler Filtrasyon Hızı (GFR): Kan kreatinin seviyesi ölçümü, böbreklerin kanı ne kadar hızlı filtre ettiğini (süzdüğünü) tahmin etmek için kullanılır. Düşük GFR değerleri, böbrek fonksiyonunun yetersiz olduğunu gösterir.

Diyabetik nefropati tanısı, üç aylık bir dönem içinde yapılan bu üç testten ikisinde veya daha fazlasında sürekli albüminüri (24 saatlik idrarda > 300 mg veya spot idrarda albümin/kreatinin oranı ≥ 30 mg/gr) saptanması durumunda konur.

Laboratuvar testlerine ek olarak, uzman hekim böbreklerin yapısal durumunu değerlendirmek amacıyla ultrasonografi, bilgisayarlı tomografi (BT) ve manyetik rezonans (MR) görüntüleme gibi tekniklerden de faydalanabilir.