Stres kırığı tedavisinde, kırığın yeri, hastanın yaşı, aktivite düzeyi ve genel sağlık durumu gibi faktörler kapsamlı bir şekilde değerlendirilmelidir. Genç ve aktif hastalarda, kırığın stabilitesini sağlamak ve iyileşmeyi desteklemek amacıyla alçı veya ortez gibi hareket kısıtlayıcı konservatif tedaviler uygulanır. İyileşmesi gecikmiş veya daha kompleks kırıklarda, kırık uçlarının hizalanması ve stabilitesi için cerrahi müdahale gerekebilir. Özellikle yüksek aktiviteye sahip sporcularda, iyileşmeyi hızlandırmak ve tekrarlamasını önlemek amacıyla daha kapsamlı veya girişimsel tedavi yöntemleri tercih edilebilir. Yaşlı ve düşük aktivite düzeyine sahip bireylerde gelişen stres kırıkları için ise genellikle cerrahi dışı yöntemler (alçı uygulaması gibi) yeterli olmaktadır.
Stres kırıklarının iyileşme süreci, normal kırıklara kıyasla daha uzun sürebilir. Bu tür hastalarda, stres kırığına zemin hazırlayan potansiyel metabolik hastalıklar akılda tutulmalı ve detaylı kan tahlilleri ile ek incelemeler yapılmalıdır.