Spina bifida tedavisinin başarısı, hastalığın şiddeti ve sinirlerin etkilenme derecesi ile doğrudan bağlantılıdır. Sinirlerin işlevini tamamen yitirecek kadar hasar gördüğü durumlarda, bu hasarı geri döndürmek genellikle mümkün değildir. Böyle vakalarda tedavinin temel amacı, mevcut fonksiyonları mümkün olan en üst düzeyde korumak ve olası komplikasyonları önlemektir. Cerrahi müdahale ile sinir sistemi enfeksiyonlara karşı kapatıldıktan sonra, hastanın özel ihtiyaçlarına yönelik destekleyici tedaviler devreye girer. Bu tedaviler arasında kas güçsüzlüğü için fizik tedavi, ortopedik sorunlar için düzeltici tedaviler ve idrar/bağırsak kontrolünü geliştirmeye yönelik terapiler bulunmaktadır. Bazı sorunlar ilk dönemde belirgin olmasa da, zamanla ikincil problemler olarak ortaya çıkabilir. Omurilik yapışması (tethered cord sendromu), büyüme sürecinde gelişebilen skolyoz veya kifoz ve ayak deformiteleri gibi durumlar bunlara örnek verilebilir. Bu ikincil durumların yönetimi için ek tedavi ve müdahaleler gerekebilir.