Stres kırığı tanısı, klinik şüphe ve hasta öyküsüne büyük ölçüde dayanır. Tam bir kırık, ağrılı bölgeden çekilen röntgen filmlerinde zamanla görülebilse de, stres kırıklarının erken evreleri geleneksel radyografi ile tespit edilmesi genellikle zordur; çünkü mikrokırıklar henüz belirgin olmayabilir. Belirgin bir düşme veya travma öyküsü olmaksızın, aşırı veya tekrarlayıcı zorlanmayı gösteren ayrıntılı bir hasta öyküsü, stres kırığı şüphesini güçlü bir şekilde akla getirmelidir. Erken evre stres kırığı olan birçok hasta, kas zorlanması veya tendinit gibi daha basit durumlarla yanlış teşhis edilerek, gecikmiş veya uygunsuz tedavilere maruz kalabilmektedir. Bu nedenle, aşırı egzersiz veya tekrarlayıcı stres içeren aktivitelere maruz kaldıktan sonra giderek kötüleşen lokalize ağrı yaşayan kişiler, özellikle başlangıç röntgenleri negatif çıktığında, mutlaka bir ortopedi uzmanına başvurmalıdır. Ortopedi hekiminin muayenesi, hasta öyküsü ve ağrının ilerleyiş şekli stres kırığı ile uyumlu ise, röntgen bulguları normal olsa bile, hedeflenen Manyetik Rezonans Görüntüleme (MRG) çekimi planlanır. Erken evre stres kırıklarının kesin tanısının genellikle sadece MRG ile konulabildiği unutulmamalıdır.