Yüz tanıma yeteneği, bireyler arasında doğal olarak önemli ölçüde değişkenlik gösterir. Bu yetenek spektrumunun bir ucunda zayıf yüz hafızasına sahip kişiler bulunurken, diğer ucunda olağanüstü yüz tanıma becerilerine sahip 'süper tanıyıcılar' yer alır. Gelişimsel prosopagnoziye sahip bireyler, bu spektrumun alt ucunda konumlanırken, yine de yüz tanıma yeteneğindeki doğal varyasyonun bir parçası olarak kabul edilirler. Edinsel prosopagnozi (yüz körlüğü) ise, genellikle beyin hasarı sonucu ortaya çıkan, yüz tanıma yeteneğinin kaybıyla belirginleşen, doğal değişkenlikten farklı bir nörolojik bozukluktur.