Agorafobinin kesin nedenleri henüz tam olarak anlaşılamamakla birlikte, bu durumun ortaya çıkışında biyolojik, psikolojik ve çevresel faktörlerin karmaşık bir etkileşiminin rol oynadığına inanılmaktadır. Çeşitli teoriler, bu rahatsızlığın gelişimine katkıda bulunabilecek olası mekanizmaları açıklamaktadır. Bireysel özellikler açısından, aşırı içe dönüklük gibi kişilik özellikleri agorafobi tanısı alma olasılığı ile ilişkilendirilmiştir. Benzer şekilde, kaçınmacı ve bağımlı kişilik özelliklerine sahip bireylerde agorafobi geliştirme riski daha yüksek olabilir. Psikanalitik teori gibi bazı ruh sağlığı yaklaşımları, agorafobiyi içsel duygusal çatışmalara verilen bir tepki olarak yorumlar; örneğin, çözülmemiş bir Oidipal çatışmadan kaynaklanan bir boşluk hissinin tezahürü olarak görülebilir. Sonuç olarak, agorafobi, diğer bazı ruhsal bozukluklarda olduğu gibi, geniş bir psikolojik ve çevresel risk faktörleri yelpazesiyle bağlantılı olsa da, bazı kişilerde genetik bir yatkınlığın da önemli bir rol oynayabileceği düşünülmektedir.