Fibrinojenin ideal referans aralığı, yapılan kan testlerinde genellikle 200-400 mg/dL olarak kabul edilir. Bu aralığın altındaki seviyeler hipofibrinojenemi (fibrinojen düşüklüğü), üstündeki seviyeler ise hiperfibrinojenemi (fibrinojen yüksekliği) olarak tanımlanır. Yüksek fibrinojen seviyeleri, tromboz ve inme gibi kardiyovasküler olay riskini artırabilirken, düşük seviyeler kanama riskini yükseltir.