Çocuklarda konuşma gecikmeleri veya güçlükleri çeşitli nedenlere bağlı olabilir; otizm spektrum bozukluğu da olası sebeplerden biridir. Dil gelişimi, çocukluk döneminde yaş grubuna göre belirli aşamalardan geçerek ilerler:

İlk bir ay içinde bebekler ağlama, öksürme, hapşırma gibi doğal sesler çıkarır; birinci ayın sonunda ağlamaları duruma göre farklılaşmaya başlar. İkinci ve üçüncü aylarda gülmeye başlar, "k", "g" gibi ünsüzler ve "a", "e", "o" gibi ünlüler çıkarır. Dört ila altıncı aylar arasında ünlü ve ünsüz seslerin sayısında artış gözlenir; altıncı ayın sonuna doğru "ba", "da", "ma" gibi seslerle ünsüz ve ünlü sesleri birleştirmeye başlar.

Yedi ila onuncu aylar arasında "ma-ma" gibi hece tekrarları görülür ve bebek yetişkin konuşmasına benzeyen ancak anlaşılmayan ses dizileri üretir. On birinci aydan itibaren bu dizilere tek heceli sözcükler eklemeye başlar ve ardından ilk anlamlı kelimeleri telaffuz eder.

On iki ila on sekizinci aylar arasında çocuklar kelimeleri amaçlı olarak kullanır; 3 ila 50 kelimelik bir kelime dağarcığına sahip olur ve nesneleri ile vücut bölümlerini işaret eder. On sekiz ila yirmi dördüncü aylar arasında basit yönergeleri yerine getirir, nesneleri ve resimleri isimlendirir; kelime dağarcığı 50 ila 70 kelimeye ulaşır.

İki yaş, yürüme, konuşma ve benlik farkındalığının başladığı kritik bir dönemdir. Bu hızlı gelişim, çocuğu birçok yönden bağımsız hale getirir; motor ve dil becerilerinin kazanılması bağımsızlık üzerinde büyük etkiye sahiptir. İki yaş çocuğu koşar, destekle merdiven çıkar, 70'ten fazla kelime kullanır ve iki kelimelik basit cümleler kurar. Bu dönem aynı zamanda "sorgulama çağı" olup çocuk sıkça "nasıl" ve "neden" sorularını sorar.