Toplumda en yaygın görülen renk körlüğü türü kırmızı-yeşil renk körlüğüdür. Bu türde, bireyler yeşil, sarı, turuncu ve kırmızı renkleri benzer şekilde algılar ve genellikle aralarındaki farkı ayırt etmekte zorlanır. Renk körlüğünün nadir ve daha ciddi bir formu ise ilerleyici görme bozukluğunu içerir; bu durumda etkilenen kişi tüm renkleri siyah ve beyaz tonlarında görür. Genel olarak, renk körlüğü günlük yaşamda önemli zorluklar yaratmaz. Ancak, kırmızı ve yeşil renkleri ayırt edememek, özellikle bu renklerin dünya genelinde kritik uyarılar ve kara/deniz işaretlerinde yaygın olarak kullanılması nedeniyle hayati riskler oluşturabilir. Ayrıca, ciddi düzeyde renk körlüğü olan bireyler, doğru renk algısı gerektiren belirli mesleklerden kısıtlanabilir.