Deliryum, unutkanlıkla karakterize bir hastalık olan demansla karıştırılabilir. Demans ve deliryumu birbirinden ayırmak özellikle zor olabilir ve bir kişide her ikisi de görülebilir. Aslında deliryum, demanslı kişilerde sıklıkla görülür. Ancak deliryum ataklarının olması her zaman kişide demans olduğu anlamına gelmez. Deliryum atağı sırasında demans değerlendirmesi yapılmamalıdır çünkü sonuçlar yanıltıcı olabilir.

Demans, kademeli işlev bozukluğu ve beyin hücrelerinin kaybına bağlı olarak hafıza ve diğer düşünme becerilerinde ilerleyici bir düşüştür. Demansın en yaygın nedeni Alzheimer hastalığıdır. Demans ve deliryumu birbirinden ayıran noktalar şunlardır:

Demans, kendi başına bir nörolojik hastalıktır. Deliryum ise tıbbi hastalıkların yol açtığı klinik bir tablodur.
Deliryumda zihinsel değişiklikler ani başlangıçlıdır; demansta ise yavaş ve sinsice başlar.
Deliryum belirtileri, genellikle altta yatan sebebin tedavi edilmesiyle birlikte iki hafta içinde kaybolur; demans belirtileri ise daha kalıcıdır.
Deliryumda bilinç değişikliği, yer, zaman ve kişiyi tanıyamama ve dikkat bozukluğu ön plandadır; bunlar demansta hastalığın ileri evrelerinde ortaya çıkar.
Odaklanma veya dikkati sürdürme yeteneği, bilinç durumu deliryumda önemli ölçüde bozulur. Demansın erken evrelerindeki bir kişide genellikle bilinç değişikliği görülmez.
Deliryum belirtilerinin şiddeti gün boyunca önemli ölçüde ve sıklıkla dalgalanabilir. Demanslı kişiler gün içinde daha iyi ve daha kötü zamanlar yaşarken, hafıza ve düşünme becerileri gün boyunca oldukça sabit kalır.