Ayak kemikleri ve kaval kemikleri (tibia), vücudun yüke ve travmaya en çok maruz kalan bölgelerindendir. Normal koşullar altında kemikler, karşılaştıkları yük ve zorlanmalara karşı işlevlerini düzgün bir şekilde yerine getirmek için kütlelerini ve güçlerini sürekli olarak adapte ederler. Bu süreç, eski kemiğin yıkımı (rezorpsiyon) ve yeni, daha güçlü kemik oluşumunun sürekli bir döngüsünü içerir. Ancak bu yeniden yapılanma süreci, tipik olarak birkaç ayı kapsayan uzun bir döngüdür. Eğer kemikler, bu adaptif döngünün izin verdiğinden daha kısa sürede aşırı stres, yük veya dirence maruz kalırsa, yeterince yeniden yapılanamayabilir ve bu durum stres kırıklarının gelişmesine yol açabilir.