Konuşma odyometrisi, insan seslerinin işitme sistemindeki algılanmasını ve değerlendirilmesini ölçen önemli bir işitme testidir. Bu test, bireyin işitsel fonksiyonları hakkında detaylı bilgi sağlayarak uzmanlara rehberlik eder. Konuşma odyometrisi genellikle dört temel eşik değerlendirmesini içerir: Konuşmayı Alma Eşiği (SRT), Konuşmayı Ayırt Etme Skoru (SDS), Rahat Dinleme Eşiği (MCL) ve Rahatsız Edici Ses Düzeyi (UCL).

Konuşmayı Alma Eşiği (SRT): Bireyin, duyduğu kelimelerin %50'sini doğru tekrar edebildiği en düşük ses şiddetidir. Bu eşiği belirlemek için hastaya belirli ses şiddetlerinde üç heceli kelimeler dinletilir ve doğru tekrarlar doğrultusunda ses düzeyi ayarlanır.

Konuşmayı Ayırt Etme Skoru (SDS): Bireyin konuşmayı algılama ve anlama yeteneğini yüzde olarak ifade eden bir ölçümdür. SRT üzerine belirli bir desibel eklenerek (genellikle 25-40 dB) sunulan tek heceli kelimelerin ne kadarının doğru tekrar edildiği yüzdesel olarak hesaplanır. İşitme şikayeti olmayan bireylerde SDS genellikle %90 civarındadır.

Rahat Dinleme Eşiği (MCL): Bireyin konuşmayı en rahat dinlediği ses düzeyidir. Bu eşik, SRT ile UCL arasında bir noktada yer alır.

Rahatsız Edici Ses Düzeyi (UCL): Bireyin sesin şiddetinden rahatsız olmaya başladığı en yüksek ses düzeyidir.

Klinik değerlendirmede, işitme şikayeti olmayan bireylerde ortalama SRT değeri 20 dB, MCL değeri 40-60 dB, SDS değeri %90-100 ve UCL değeri 100-120 dB olarak gözlemlenir. İletim tipi işitme kayıplarında SRT ve UCL değerleri tipik olarak daha yüksek seyredebilir.