Konuşma odyometrisi, işitme fonksiyonlarını değerlendirmek için insan konuşmasını uyaran olarak kullanan önemli bir işitme testidir. Bu testin temel amacı, bir kişinin konuşma seslerini nasıl algıladığını, anladığını ve rahatça dinleyebildiğini belirterek işitme yeteneği hakkında ayrıntılı bilgi sağlamaktır. Konuşma odyometrisi genellikle dört temel eşik üzerinden değerlendirilir: konuşmayı alma eşiği (SRT), konuşmayı ayırt etme eşiği (SDS), rahat dinleme eşiği (MCL) ve rahatsız edici düzey (UCL).

* Konuşmayı Alma Eşiği (SRT): Bu eşik, hastaların duydukları kelimelerin %50'sini doğru bir şekilde tekrar edebildiği en düşük ses şiddetini ifade eder. Test sırasında hastaya ortalama 10-15 dB üzeri ses şiddetinde üç heceli altı kelime dinletilir. Hasta kelimeleri doğru tekrar ettikçe ses şiddeti 5 dB azaltılarak yeni listeler sunulur. Belirlenen kriterlere göre, hastanın doğru tekrar ettiği kelime sayısına bağlı olarak SRT değeri tespit edilir.

* Konuşmayı Ayırt Etme Eşiği (SDS): SDS, hastanın konuşmayı alma eşiği sonucunun üzerine 25-40 dB eklenerek belirlenen bir ses seviyesinde sunulan tek heceli 25 kelimeyi ne kadar doğru anladığını ölçer. Doğru tekrar edilen kelime sayısının %4 ile çarpılmasıyla elde edilen yüzde, hastanın konuşmayı ayırt etme yeteneğini gösterir. İşitme şikayeti olmayan bireylerde bu oran genellikle %90 civarındadır.

* Rahat Dinleme Eşiği (MCL): Hastanın konuşma seslerini en rahat ve net duyduğu ses şiddeti düzeyidir. Bu eşik, konuşmayı alma eşiği ile rahatsız edici düzey arasında yer alır.

* Rahatsız Edici Düzey (UCL): Hastanın ses şiddetinden rahatsızlık duymaya başladığı en yüksek ses seviyesini belirtir.

Bu eşik değerleri, işitme kaybının türü ve derecesi hakkında önemli ipuçları verir. Örneğin, iletim tipi işitme kayıplarında SRT ve UCL değerleri normalden yüksek olabilir. Normal işitmeye sahip bireylerde konuşma odyometrisi sonuçları genellikle şu şekildedir: SRT 20 dB, MCL 40-60 dB, SDS %90-100 ve UCL 100-120 dB.