İşitmenin temel görevi, insan seslerini duymak ve değerlendirmektir. Birçok hasta tarafından merak edilen işitme testi, temelde insan seslerini kullanır. Konuşma odyometrisi, uyarıcı sesin kulaktaki etkisini değerlendirir ve uzmanlara hastanın işitme fonksiyonları hakkında bilgi sağlar. Bu test, konuşmayı alma eşiği (SRT), konuşmayı ayırt etme eşiği (SDS), rahat dinleme eşiği (MCL) ve rahatsız edici düzey (UCL) olmak üzere belirli eşiklere dayanır.

Konuşmayı alma eşiği (SRT), hastanın duyduğu kelimelerin %50'sini anlayabildiği ses şiddetidir. Hastaya ortalama 10-15 dB daha yüksek sesle, üç heceli altı kelimelik bir liste dinletilir. Hastanın tekrarladığı kelimeler sayılır. Doğru cevaplar üzerine ses şiddeti 5 dB azaltılır ve yeni bir üç heceli kelime listesi verilir. İkinci listede de doğru cevap sayısı yeterli ise (6 kelimeden 2 doğru), önceki ses şiddeti hastanın SRT değeri olarak kabul edilir.

Konuşmayı ayırt etme eşiği (SDS), SRT değerine 25-40 dB eklenerek elde edilen ses şiddetinde, 25 tek heceli kelimenin tekrarlanmasıyla ölçülür. Doğru cevap sayısı %4 ile çarpılarak SDS değeri bulunur. İşitme problemi olmayan kişilerde bu oran ortalama %90'dır.

Rahat dinleme eşiği (MCL), SRT ve UCL değerleri arasında kalan dinleme düzeyidir.

Rahatsız edici düzey (UCL), hastanın ses şiddetinden rahatsız olduğu noktayı gösterir.

İletim tipi işitme kayıplarında hastaların SRT ve UCL değerleri yüksektir. İşitme sorunu olmayan kişilerde konuşma odyometrisi sonuçları şöyledir: SRT 20 dB, MCL 40-60 dB, SDS %90-100, UCL 100-120 dB.